گل سرخ عاشقی

 
نویسنده : ... - ساعت ۱:٢۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢ فروردین ،۱۳۸٤
 

ميدونين ؟ بعضی شعرا و ترانه ها در زمانهای خاص معنا و تاثير عميقی بر روی آدم دارند و يکی از اونها که پس از گم شدن عشقم ٬ خوراک هر روز من شده اين شعره که داريوش به زيبايی خونده و لينکشم براتون گذاشتم:

http://iranclip.com/player/705

کجای اين جنگل شب پنهون ميشی خورشيدکم؟

پشت کدوم سد سکوت پر ميکشی چکاوکم؟

چرا به من شک ميکنی؟من که منم برای تو

لبريزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم نبض دل عاشقمو؟

پشت کدوم بهانه باز٬ پنهون کنم هق هقمو؟

گريه نميکنم نرو ٬

آه نميکشم بشين.

حرف نميزنم نرو

بغض نميکنم ببين

نزار که عشق پاکمون اينجا به آخر برسه

بری تو و مرگ من از رفتن تو سر برسه

نوازشم کن و ببين عشق ميريزه از صدام

صدام کن و ببين که باز غنچه ميدن ترانه هام

اگرچه من به چشم تو کمم ٬قديميم ٬گمم

آتشفشان عشقم و دريای پر تلاطمم

گريه نميکنم نرو ٬

آه نميکشم بشين.

حرف نميزنم نرو

بغض نميکنم ببين