گل سرخ عاشقی

 
نویسنده : ... - ساعت ۸:٤۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۱ دی ،۱۳۸۳
 

 

صدا کن مرا

صدای تو خوب است...

صدای تو سبزينه آن گياه عجيبی است

که در انتهای صميميت حزن می رويد...

 

در ابعاد اين عصر خاموش

من از طعم تصنيف در متن ادراک يک کوچه تنهاترم

بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايی من بزرگ است!

و تنهايی من شبيخون حجم تو را يش بينی نمی کرد

و خاصيت عشق چنين است...

 

کسی نيست

بيا زندگی را بدزديم، آن وقت

ميان دو ديدار قسمت کنيم

بيا با هم از حالت سنگ چيزی بفهميم

بيا زودتر چيزها را ببينيم

بيا آب شو مثل يک واژه در سطر خاموشی ام

بيا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را....