گل سرخ عاشقی

يه بهانه براي از تو گفتن!
نویسنده : ... - ساعت ٢:٠٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٥ مهر ،۱۳۸۳
 


يا لطيف

يه بهانه براي از تو نوشتن، نازنينم!

ميدوني!وقتي مطمئني كه كسي به عنوان نيمه گمشدت وجود نداره، با نبودش يه جوري كنار مياي؛ اما وقتي با چشم سر ، نه!با چشم دل ميبيني و حس ميكني كه هست اون كه بايد باشه، با همه وجودت ميدوني كه يه جايي نه چندان دور عطر نفسهاش فضا رو پر از عشق ميكنه!اونوقته كه دوريش و نبودش تو اون لحظه هاي ِ«بايدِ بودن!»، خيلي سخت ميشه!
اونوقته كه به آروم جونت ميگي:

بايد بودن تو، باش!
محاله،
پنجره گِل ميشه بي تو!
...
امشب ماه خيلي خوشگله، اما عمراً اگه به پاي ماه من برسه!
ميون ماه من تا ماه گردون
تفاوت از زمين تا آسمونه!
...
امشب همه وجودم تورو كم داره...
اما دلخوشم با خاطرات تو...

دل عاشق به پيغامي بسازد،
مرا كيفيت چشم تو كافيست،
رياضت كش به بادامي بسازد...

يار مهربونم، هرجا كه هستي بدون كه لحظه اي از يادت غافل نميشم...

اي زندگيِ تن و توانم همه تو،
جاني و دلي، اي دل و جانم همه تو...
تو هستي ِ من شدي از آني همه من،
من نيست شدم در تو، از آنم همه تو...

يك شب ديگه، زير نور مهتاب...بي تو، اما با تو!
يا علي!