گل سرخ عاشقی

 
نویسنده : ... - ساعت ۱۱:۳۳ ‎ق.ظ روز جمعه ٢ آبان ،۱۳۸٢
 



درست زمانی که آدمی ميپندارد که به سر منزل مقصود رسيده ؛
درست آن زمان که ميپندارد پری برای پرواز يافته ؛
زبانی برای سرودن ؛
گوشی، برای شنيدن ؛
و دلی! برای باختن ؛
آری! درست همان زمان!
آدمی را از خواب شيرينش ، می رهانند و با نفيری در گوشش ميدمند:
که، ای انسان! اين است حقيقت تلخی که يک عمر بايد به دوش بکشی!
همه اينها خوابی بيش نيست...
و در آن دم، با شنيدن اين جمله! چه زجری می کشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است!